Ruimte in mijn agenda

0000002647Voor het komende schooljaar (vanaf  september) zijn er weer plekjes vrij om kinderen individueel te gaan begeleiden.  Dat kan zijn op het gebied van RT, coaching , beelddenken, hoogsensitiviteit of  opvoedingsvragen . Ook geef ik energetische behandelingen waarbij je als volwassene kan kijken naar je eigen rol.

Denk jij dat de tijd daarvoor rijp is, dan nodig ik je uit contact op te nemen (info@kindbegeleidingmarleen.nl) Doe je dat nog voor de zomervakantie, dan ben je verzekerd van een plekje in mijn agenda.

De komende weken verschijnen er nieuwe , hele leuke plannen op de website en via fb, waarvoor je je kind kan aanmelden. Korte trajecten in kleine groepjes om op een fijne manier te kijken naar jezelf. Hou de website in de gaten!

Ieder jaar als het einde van het schooljaar in zicht is en de vakantie op het punt staat aan te breken, rond ik met de kinderen tijdelijk of definitief een traject af. Dat zorgt toch altijd voor een terugblik. Het leuke van mijn werk is de afwisseling. Ieder kind , iedere ouder, vraagt een andere benadering, een andere manier van denken, een geheel eigen weg om te gaan. Op de een of andere manier ontroert zo’n terugblik me iedere keer weer. Er gebeurt ieder jaar weer een heleboel en ook afgelopen jaar heb ik weer zoveel lieve, mooie, fijne mensen mogen begeleiden.

Soms vraagt een kind een creatieve benadering, dan weer past lekker kletsen of rollenspel beter. Er is geen enkel uur hetzelfde en geen kind die hetzelfde reageert. Dat maakt dat ik zo graag met kinderen werk. Zij reageren instinctief en al is dat soms aangepast of sociaal gewenst, het is niet snel met voorbedachte rade. Kinderen zijn vaak nog puur: willen ze niet, dan willen ze niet. Soms ook niet eens een beetje. En mag ik op zoek naar de opening die ze wel geven. Vaak loopt de begeleiding totaal anders , dan ik had voorbereid, simpelweg omdat er zich iets anders  aandient wat aandacht vraagt.

Ouders stellen zich kwetsbaar op, kinderen stellen zich voorzichtig open en ik zie vaak gaandeweg de blik in de ogen van de kinderen veranderen. De ene keer lukt dat beter dan de andere. Maar ik geloof er erg in dat je een stukje mag meelopen op de weg van iemand en dan weer mag loslaten.  Het doel is dan ook altijd dat het kind zelfstandig verder kan met de handvatten die het gekregen heeft.

Ik kan geen wonderen verrichten , problemen oplossen, of zorgen dat het kind verandert. al zou dat soms best handig zijn. Mijn streven is het best mogelijke op dat moment te bereiken samen met ouders en kind en soms is ook school daarbij betrokken. Vaak ligt de sleutel  bij het kind en zijn ouders. Kinderen spiegelen het gedrag en de emoties (al dan niet zichtbaar) van hun ouders. Dat is vaak pijnlijk , omdat je niet altijd zin hebt om met je eigen mankementen  als ouder geconfronteerd te worden.

Toch is het 9 van de 10 keer zo, dat het kind zijn gedrag verandert, als de ouder kijkt naar zijn eigen gedrag. En dat vind ik me toch dapper, want dat vereist heel veel moed. En dat weet ik uit eigen ervaring.

Ook dit jaar kijk ik met trots terug op een heel mooi, bevlogen jaar. Waarin ik weer heel veel heb mogen leren, groeien en van zoveel kinderen en hun ouders het vertrouwen heb gekregen. Stuk voor stuk kanjers , die stapjes hebben gezet en op hun eigen manier hun route weer vervolgen.